
(Şiir)
Yazar: Kurasch Umar Atahan
☆<<<
Bugün Avrupa’da bayram…
Ama Uygur topraklarında yas var…
Bugün Avrupa’ya Noel geldi,
Noel geldi,
Son derece soğuk bir günde.
İnsanlar birbirlerini ziyaret ediyor,
Kutluyor,
Meşrep çemberleri oluşturuyor,
Kalp yakınlığı arıyor,
Birbirlerine sırlarını anlatıyor,
Sanki iyilik yağmur gibi yağıyormuş gibi
Mahallelere.
Soğuk yankılanıyor,
Parlak ışıklı şehirlerde,
Kahkaha ve neşeyle dolu.
Sarı saçlı,
Mavi gözlü,
Açık tenli insanlar
Restoranları dolduruyor.
Dans ediyorlar,
Neşe içinde,
Gençler,
Kızlar ve erkekler,
Bağırarak tezahürat yapıyorlar,
Aşklarını ilan ediyorlar,
Şenlikli sofralarda el ele tutuşuyorlar…
Bazı yerlerde kar yağıyor,
Bazı yerlerde bugün yağmur yağıyor…
Soğuk ya da sıcak,
Kar ya da yağmur –
Özgür bir ülkede,
Kalpler neşeli kalır…
Soğuk ya da sıcak,
Kar ya da yağmur –
Bağımsız bir ülkede,
Kalpler neşeli kalır…
Soğuk ya da sıcak,
Kar ya da yağmur –
Özgür ve kendi kaderini tayin eden bir ülkede,
Kalpler neşeli kalır…
Birdenbire,
Doğu Türkistan’ı düşündüm…
Düşündüm ki,
İzole edilmiş
Ürümçi,
Gulja,
Kaşgar,
Artuş,
Aksu,
Korla,
Turpan,
Hami,
Büredala,
Tacheng,
Altay,
Çöçek…
Gözlerimde sıcak gözyaşları birikti…!
Ne olursa olsun
Yüce Allah duyuyor mu
Halkımızı…
Üzüntü beni sarıyor,
Komşuları,
arkadaşları,
düşmanları,
Hatta akrabaları düşündüğümde…
Tian Shan Dağları
Kanlı bir şekilde ağlıyor,
Altay Dağları yas tutuyor,
Karakorum,
Pamir ve Altun Dağları…
Sessizliğe gömülmüş,
Dzungarya,
Seydam,
Ve Tarim Havzası…
Bir ağıt çığlığı
Saka, Tuğar,
Hunlar,
Türkler,
Oğuzlardan,
Kutsal beşikten: Taklamakan’dan…
Işık yok,
Barış yok,
Kahkaha yok…
Kutlama yok,
Sevgi yok, şefkat yok –
Karanlık
Ve baskı
Eski mahallelerde hüküm sürüyor…
Soğuk yankılar,
Karanlık şehirlerde,
Kahkahanın kaybolduğu yerlerde.
Siyah saçlı,
Siyah gözlü,
Açık tenli insanlar
Hapishaneleri dolduruyor…
Anneler ağlıyor,
Talihsizlik içinde,
Gençler,
Kızlar ve oğlanlar,
Haykırıyor,
Yas tutuyor,
Karanlıkta,
Kanla ıslanmış hapishanelerde
Uygur topraklarının…!
Hiçbir kalp huzur bulamıyor
Uygur topraklarında!
Bugün Noel Avrupa’ya geldi,
Noel geldi,
Son derece soğuk bir günde.
İnsanlar birbirlerini ziyaret ediyor,
Kutluyor,
Meşrep çemberleri oluşturuyor,
Kalp yakınlığı arıyor,
Birbirlerine sırlarını anlatıyor,
Sanki iyilik yağmur gibi
Mahallelere yağıyormuş gibi.
Bugün
Avrupa’da kutlama,
barış
ve
neşe var, hatta buz gibi kışta bile…
Ama
kış
Uygurlar için bahar değil…
Uygurların topraklarını düşündüm…
Ağıtlar,
ölüm ve yetimlik,
gözyaşları,
korku,
endişe,
huzursuzluk
ve her yerde felaket…
Kahkaha,
neşe,
mutluluk
ve neşe hiçbir yerde görünmüyor…
Özgürlük,
bağımsızlık
ve insanlık onuru
bu kadim, medeni Uygur topraklarında bulunmuyor!!!
24 Aralık 2025 – Almanya